آیه80سوره حضرت خضر وموسی | پرسمان قرآن

آیه80سوره حضرت خضر وموسی

نمایش نسخه چاپینمایش نسخه چاپی

چرا در این ایه از واژه"فخشینا"استفاده شده که بمعنی ترسیدن است مگر حضرت خضر نمیدانست که این فرزند پدر ومادرش را به گناه میکشاند که ان را کشت مگر خداوند بر همه چیز توانا نیست واو خضر را به کشتن ان فرزند دستور داد پس چرا دراین ایه از عبارت ترسیدن استفاده شدهگه این با عث ایجاد شک و دودلی در ذهن نمیشود با وجود اینکه خداوند بر همه چیز اگاه است خضر به موسی گفت وما ترسیدیم که این فرزند پدرومادرش را به گناه و کفران بیندازد ایا این واژه" ترس "در خواننده ای که به خداوند ایمان دارد شکی ایجاد نمیکند تورو خدا جواب بدین من گیج شدم که چرا خضر وقران از این واژه استفاده کرده

پاسخ: 
با سلام و آرزوی قبولی طاعات و عبادات شما و سپاس از ارتباط تان با مرکز ملی پاسخگویی به سوالات دینی در يكي از تفاسير اين مطلب به شكل خوبي تبيين شده است: تعبير به" خشينا" (ما ترسيديم كه در آينده چنين شود ...) تعبير پر معنايى است، اين تعبير نشان مى‏دهد كه اين مرد عالم(حضرت خضر) خود را مسئول آينده مردم نيز مى‏ دانست، و حاضر نبود پدر و مادر با ايمانى به خاطر انحراف نوجوان شان دچار بدبختى شوند. ضمنا تعبير به" خشينا" (ترسيديم) در اينجا به معنى" ناخوش داشتيم" آمده است، زيرا براى چنين كسى با اين علم و آگاهى و توانايى، ترس از چنين موضوعاتى وجود نداشته است. و به تعبير ديگر هدف، پرهيز از حادثه ناگوارى است كه انسان روى اصل محبت، مى‏خواهد از آن اجتناب ورزد. اين احتمال نيز وجود دارد كه به معنى" علمنا" (دانستيم) بوده باشد چنان كه از ابن عباس نقل شده است، يعنى ما مى‏دانستيم كه اگر او بماند، چنين حادثه ناگوارى در آينده براى پدر و مادرش اتفاق مى‏افتد.(1) در عين حال اگر مقصود از پرسش اين است كه پيامبران الهي چگونه با داشتن آن مقام عرفاني و در حالي كه در اوج ايمان و تقوا هستند،اما مي ترسند! در حالي كه ترس با اين مقام سازگار نيست! پاسخ اين است كه ترس به معناي "جبن" مذمت شده است نه ترسي كه از ناحيه "خوف" و "خشيت" باشد. پيامبران الهي از آن نوع ترس كه به معناي "جبن"( بز دلي ) است حتي ذره اي در وجودشان ديده نمي شد. و اما براي اين كه فرق ميان خوف،خشيت دانسته شود، توضيح كوتاهي لازم است. در پژوهش هاي قرآني بيان شده است: خوف و حزن به معناي بيم و اندوه است ... خوف، ترس از خطر واقعي حال يا آينده است ...در قرآن آيات زيادي وجود دارد كه خداوند به خوف از بيم ناكان از خدا اشاره كرده است (2) و در توضيح "خشيت" نوشته اند: خشيت به معناي بيم و ترس است و در قرآن كاربرد زيادي دارد. اما برخي از موارد كاربرد مشتقات واژه "خشي" به معناي بيم و ترس از خدا است.(3) معلوم است كه مي بايست چنين ترس هايي در وجود اولياي خدا در حدّ اعلا بوده متبلور شود، زيرا اين خشيت ناشي از شناخت بندگان مقرب كردگار از عظمت جلال و جبروت خداي متعال است كه موجب تقرب به حق مي شود. اين گونه ترس ها، ترس هاي عرفاني همراه با شناخت پروردگار است،حالاتي كه عده اي كم از بندگان خالص، دچار آن مي شوند و البته به مقام هايي كه به آن ها وعده داده شده مي رسند. پي نوشت ها: 1. مكارم شيرازي، تفسير نمونه،تهران،انتشارات اسلاميه، سال 1374 ه ش، چاپ اول، ج‏12، ص 503. 2. خرم شاهي بهاء الدين، دانش نامه قرآن و قرآن پژوهي، تهران، انتشارات دوستان، سال 1377، چاپ اول، ج 1، ص 1022. 3. همان، ص 989.